گفتند با من مردمان

                              عاشق مشو دیوانگی ست

                                                           گفتم ندارم باک از ان

                                                                                              ما کارمان دیوانگی ست

گفتند بی عقلی کنون

                              در دام جهلی اینکنون

                                                            گفتم خوش است این جاهلی

                                                                                                      از عقل بیزارم کنون

گفتند عشق است یک سراب

                             عشق است اصل یک عذاب

                                                                   گفتم ز بهر این سراب

                                                                                                 شیرین بود عمری عذاب

با خود بگفتم مردمان

                                بی راه ناگویند هان

                                                               چون روی مهرویی چو تو

                                                                                                     هرگز ندیدند در جهان

 

   بی دست تو دستم خالی ست   

   حتی اگر جهان در دستان من باشد   

   بی نام تو جمله بی معناست

   حتی اگر پر از واژه های عارفانه و عاشقانه باشد

    بایاد توست که قلب ارام میگیرد

    و امید دیدار دوباره توست که بهانه زندگی میگردد

    اکنون اگر چه دور از تو ئم اما در ذهنم خاطر دستانت را همراه دارم

     من لحظه شمار اغوش دوباره توئم

      نشانم ده پنجره ای را که رو به تو باز شود

     وراهی را که مقصد تو باشی

صدای بی صدا